Hersenloos
31-10 -07
Mijn hersens zijn een beetje vreemd.
Er zitten wat rare kronkels in, en ze staan soms ook niet helemaal op een rijtje, maar daar mijn spinsels vaak leuk uitpakken is het allemaal niet zo erg.
Onzin weetjes rollen er zo uit, net als nutteloze informatie en rare woordgrapjes.
Dat ik daarentegen ook zeer belangrijke informatie en data vergeet is een heel ander verhaal. Die zijn wél heel erg.
Een wolkje van de informatie trekt voorbij op een moment dat ik het nog niet nodig heb.
"Oh ja! Vooral niet vergeten!"
Om op het Moment Supreme volledig blanco te zijn.
Onnadenkend.
Stom.
Afwezig.
Egoïstisch.
Achterlijk.
Hoe kan ik daar nou niet aan denken?!
Zó belangrijk, zó essentieel en deze idioot denkt er alleen vóór, en (te ver) ná de gebeurtenis aan.
Ik kan je dus leuk opbellen om je voicemail met vrolijke blije gebeurtenissen in te spreken, terwijl jij net uit een operatie komt.
Onzin dingen die, zeker op dat moment, helemáál niet belangrijk zijn.
Maar ik vraag niks; Ik zeg niets. Ik denk niet na. Ik ben stom.
Mijn hoofd is leeg en werkt niet naar behoren.
Ik schaam mij diep.
Ik schaam mij diep.
Ik schaam mij heel, heel erg diep.
Het zal je maar gebeuren dat je mij als vriendin hebt...
Ja
24-10 07
Ik vroeg het bij de eerste melding.
Het antwoord was volmondig Ja.
Ik kreeg de brief binnen.
Het antwoord was blijkbaar echt Ja.
Ik zag mijn bank afschrift.
Het antwoord bleek dus Ja.
Ik belde nogmaals met dezelfde vraag.
En weer was het antwoord absoluut Ja.
Ja, het is van mij.
Ja, ik heb er recht op.
Ja, Ja, Ja.
Mijn, Mijn, Mijn.
Hoera, Hoera, Hoera!
Tennis
19-10 07
De zoektocht naar een nieuwe sport duurde lang. Ik probeerde het oude gevoel te vinden in dansles, maar kwam verveeld weer thuis. Ik deed jiu jitsu om te ontdekken dat ik snel blauw uitsla en eigenlijk een mietje ben. Ik vuurde kogels op een papiertje maar omdat dat een wapen in huis niet mijn ding en er een tekort aan zweet was, ging ook dat over. Ik dacht aan volleybal, maar heb mijn vingers en knieën te lief. Overwoog hard te lopen, wat vooral gehijg en een rood hoofd op leverde en de sportschool was het ook al niet.
Tot er een lichtje aan ging en ik bedacht dat een bal heen en weer slaan best leuk zou kunnen zijn. Zowel de papa als de mama als de oma en de wijlen opa sloegen een bal over het net, vrienden en kennissen vermaakten zich hiermee, dus waarom ik niet?
Een tweede, veel groter, licht sprong aan. Als ik nou... de broer eens mee vroeg!
Niet te intensief maar actief genoeg voor zweetdruppels, geen gevaren, iets wat we samen kunnen doen en hij zou het ook nog eens leuk kunnen vinden!
Ik verwachtte een 'misschien' een 'daar moet ik even over na denken' en zelfs een 'nee', maar na drie seconden bedenktijd zei hij 'ja, dat is goed'. Ik was zo geschrokken dat ik alles accuut ging regelen. Stel je nou voor, hij kwam op zijn snelle beslissing terug!
Samen kochten we officieële indoor-schoenen en gingen op weg naar onze eerste les. De laatste keer dat we speelden waren we onder de 13 en deden vooral camping-tennis dus handvatten waren een goed idee.
We bakten er helemaal niets van, sloegen vooral mis en al helemaal niet over het net. Het plafond raakten we net zo vaak als de muur maar we hebben een vol uur gelachen tot de pijn in ons buik ons dwong rustiger aan te doen.
Een vol uur een lachende broer, actief, vrolijk en heerlijk enthousiast. Hij vind het niet 'wel aardig' maar echt leuk.
Ik en de broer, samen de grootste lol.
Samen op tennis.
En dat is echt heel veel bijzonderder dan het klinkt.
Pijpjes
04-10 07
Het zusje is verhuisd. Naar Verweggiestan welteverstaan.
Van 15 minuten lopen naar een uur met de auto. Ik vind het maar niks.
Het zusje daarentegen is in de wolken zo gelukkig en zoals een goede zus betaamt ben ik blij voor haar. Mijn vrije tijd vul ik dus met schuren, schilderen, witten en mijn rug breken door haar vloer te voorzien van laminaat. Liefde wil graag bij elkaar wonen, maar wel als het er mooi uit ziet.
De mama en ik staan te schilderen in de bijkeuken (het zusje heeft gewoon een BIJkeuken!). Ik voorzie de deur van een mooi laagje verf en moeders neemt de leidingen onder handen.
"Traa, laa, laa ,laa, laaaa." zingt ze op haar eigen deuntje. "Jij doet de deur, en ik doe de pijpjes. Want ik ben gek op pijpjes.
Traa, laa, laa ,laa, laaaa. Pijpjes, pijpjes. pijpjes. Wat ben ik gek op pijpjes."
Opeens stopt ze met zingen en veert rechtop.
"Eh... pijpjes! Als in buizen! Ik bedoel dus leidingen!"
Ja mam... ik zou niet eens iets anders WILLEN denken...
Stoere Mannen
03-10 07
Het is een feestje voor Stoere Mannen en hun entourage. Mannen van snelheid, mooie auto's, mooie vrouwen en bier. Het hele weekeind staat in het teken van deze Stoere Mannen en ik geniet met volle teugen.
De geur van brandend rubber, het geronk van de auto's, de bijbehorende uniformen waar de Stoere Mannen in lopen, patat, hotdogs en koffie.
Ik doe meer dan de gemiddelde bezoeker op dit weekeind en kom op plaatsen waar je moet worden meegenomen door één van deze Stoere Mannen. Ik voel me een Stoere Vrouw als ik in de Pit sta, ik krijg het warm bij het zien van de nieuwe Safety Car en heet als ik in dit rode scheurmonster zit.
De Paddock is mijn plek dit weekeind en ook de de garage van het Nederlandse-Team-van-Stoere-Mannen schuw ik niet. Ik lunch met Mister Safety Car en laat hem en Monteur China, Haarlem op zaterdag avond zien.
Maar ik ben niet echt een Stoere Vrouw, ik voel me alleen maar zo. Vriendin K. is de ware Stoere Vrouw, zij neemt me overal mee naartoe. Zij kent de Stoere Mannen persoonlijk, zegt iedereen gedag en haar wangen krijgen steeds mee kleur van alle Stoere-Mannen-zoenen die ze erop krijgt. K. is dit weekeind mijn held. Mannen van tv en Mannen met bekende namen; zij kent hen en de Mannen kennen haar. Twee jaar lang verzorgde ze hen, feestte met hen en iedereen is blij haar te zien. En omdat ik met haar mee ben, ben ik bij voorbaat ook leuk.
Het hoogtepunt en gelijk de ontlading voor de Stoere Man is het afsluitfeestje na de race. Alleen voor genodigden.
En ik.
Mister Safety Car is er helaas niet, Monteur China zie ik nergens en K. praat met alle mensen die ze eerder niet tegen kwam. Ik dreutel een beetje in de rondte op zoek naar eensgestemden en een mutsjes stemming staat op het punt door te breken. "Ik ben niet leuk, niemand praat met mij. Zeg zelf dan wat! Wat moet ik zeggen dan? En tegen wie?"
Een donkere mannenstem schuin achter me vraagt of ik het naar mijn zin heb en ik draai me richting zijn geluid. Ik verwacht een klein mannetje, dat zijn ze tenslotte bijna allemaal, en kijk niet in een paar ogen maar naar een brede borstkas. Langzaam gaat mijn blik omhoog en ik kijk in twee knalblauwe ogen die me geamuseerd aankijken.
Wauw!
Mijn bijna-mutsjes-stemming slaat om als een blad aan een boom, ik tover mijn mooiste glimlach tevoorschijn en antwoord deze zeer smakelijke man. K. ziet mijn vonken spetteren en verdwijnt voorzichtig uit beeld. Voorlopig vermaak ik me wel even.
Hij verteld een vriend te zijn van Nederlands Stoerste Man, die ik later ook een handje schut, en vraagt of ik uit de buurt kom. "Haarlem. Waar in Haarlem? Centrum! Waar precies?" Het liefst geef ik acuut mijn adres, postcode en telefoonnummer, maar ik hou me in. Het blijkt ook niet te hoeven. Dit hapje woont zo ongeveer om de hoek.
Ondanks mijn glaasjes fris sta ik niet stevig in mijn schoenen. Mijn knieën voelen aan als pudding en mijn wangen moeten blosjes vertonen. Ik ben me opeens verschrikkelijk bewust van mijn adem (ruik ik niet verschrikkelijk naar sigaretten?) en die extra kilo om mijn middel. Moet ik niet even snel mijn haar los doen? Zeg ik wel de juiste dingen? Zie ik kans tot een grapje? Ben ik leuk zo?
Mijn hoofd loopt over, maar het gesprek gaat soepel. Alsof we nooit anders gedaan hebben. Totdat...
Een krummel van een meisje wringt zich tussen ons in, slaat haar arm om zijn middel en kijkt me aanvallend aan. "Ik ben moehoeoe... gaan we naar huis?" zeurt ze in zijn richting. Ze gaat niet meer weg en voelt zich duidelijk bedreigd.
Mooie Stoere Man is met Klein Zeurderig Vriendinnetje.
We nemen afscheid. Vriendinnetje kijkt uitdagend mijn kant op.
Je hebt concurrentie meisje!
Stoere Vrouw wint van Klein Zeurderig Vriendinnetje.
Let maar op!
