30-05 08
De lange grijze baard onderstreept zijn leeftijd en zijn ogen worden omlijst door vele rimpels. De knokkige, magere vingers van zijn rechterhand omklemmen een knoestige lange stok die zijn oude botten ondersteunt. De donkere aderen op zijn handen liggen vlak onder zijn vel en steken scherp af tegen de perkamenten kleur van de huid. Een lang gewaad valt vanaf de schouders naar beneden en golft langs zijn lichaam. Hij draagt sandalen om zijn oude voeten en staat statig in de opening van een holle boom. Zijn linkerhand omklemt een klokje met een ouderwets opwindmechaniek.
Ziet u hem?
Herkent u hem?
Hij oogt betrouwbaar toch? What you see is what you get.
Een eervolle man. Rustig, langzaam, beheerst.
En als je kind bent klopt zijn beeld met de werkelijkheid, maar hoe ouder je wordt, hoe meer zijn ware aard door zijn transparante huid schijnt.
Hij is helemaal niet langzaam.
Niet rustig en bedeesd.
Hij holt, hij raast, hij vliegt!
Hij zoeft langs, en als je je ogen even te lang dicht doet heb je het al weer gemist. Zelfs als je het weet, als je er bewust op let, dan nog gaat het razend snel.
Vadertje Tijd...
Alweer een jaar voorbij!
Alice | 30-05-2008 | 13:40 | Link |
23-05 08
Als je al jaren vriendjes bent doe je dingen voor elkaar.
Daar ben je al jaren vriendjes voor.
Dan doe je dingen die niet specifiek jouw keuze zijn, maar omdat je weet dat je de ander daar enorm blij mee maakt.
Je biedt de ander je schouder, je oor en je armen voor troost. Al zie jij niet specifiek de ernst van dit leed.
Hoort tien keer hetzelfde verhaal aan. Geeft twintig keer jouw gevraagde mening en vraagt nog maanden later naar de stand van zaken.
Dat doe je.
Daar ben je al jaren vriendjes voor.
De jaren brachten verdieping, kennis van de ander, inschattingsvermogen. Iedere dag contact is niet nodig. Je bent namelijk al jaren vriendjes. Het zit goed. Punt.
De schok is des te groter als dat wat jij zonder nadenken zou doen; je bent tenslotte al jaren vriendjes; een negatieve reactie geeft.
Zonder eerdere waarschuwing.
En je vriendschap schudt op zijn vesten. Het brokkelt. En stort in.
Eén 'nee' betekent het einde van een jaren lange vriendschap.
Ze wil niet getuigen op haar bruiloft...
Na jaren vriendjes zijn.
Alice | 24-05-2008 | 00:03 | Link |
18-05 08
Een mentaal lijstje bungelde voor mijn ogen en op de onderste regel verscheen een nieuwe tekst.
"De eerste dag moet je makkelijk door kunnen komen. Je kon tenslotte ook bijna 24 uur niet roken toen je naar Australië vloog."
Al maanden verzamelde ik deze teksten voor mezelf. Sommigen zijn Alice-logica, sommingen echt waar.
Smoesjes staan er ook op. En één voor één haalde ik ze van het lijstje.
Onzin. *gum*
Geloel. *streep*
Bla-bla. *veeg*
Smoes. *poets*
Langzaam vertoont het vooral positieve dingen. Dingen die het stoppen makkelijker moeten maken. Die het volhouden bevorderen.
En na twee weken gaat het prima.
Dag 1 ging zoals ik mezelf voorgenomen had zonder een enkel probleem. Ik zat tenslotte in een vliegtuig.
Dag 2 begon het zeuren. Een beetje. Het hoeft niet, maar ik zou best wel een sigaretje willen.
Dag 3 en 4 was zwaar. De jeuk niet te harden. Hebben!
Dag 5, 6, 7, 8, 9 en 10 waren emotioneel. Snel boos, vlug geïrriteerd, de tranen hoog en alles in rap tempo. Gelukkig ook de vrolijkheid, dus mijn collega's en vrienden hebben niet echt geleden.
De dagen van dag 10 zijn eigenlijk 'normaal'.
Ik mis het roken. Maar ik kan absoluut zonder.
Ik ben 2,5 kilo aangekomen, door de veranderde stofwisseling en een snaaibui hier en daar, maar die zijn gezonder (hoewel minder mooi) dan roken.
Mijn huis ruikt fris en mijn spullen in de kast opeens naar rook.
Ik heb maar 1 keer automatisch naar m'n sigaretten gegrepen en schaamde me voor mijn peuk-zoekende hand die ik pas na een paar seconden registreerde.
De vlagen dat ik het moeilijk heb zijn uiteindelijk veel minder talrijk dan ik verwacht had. Van de 20 sigaretten die ik rookte op een dag mis ik er misschien 2.
Er zijn wel nog heel veel situaties die ik nog niet gehad heb, die het moeilijk kunnen maken, maar ook daar sla ik me wel door heen.
Ik hoor al twee volle weken bij de niet-rokers.
Ik vind mezelf geweldig!
Alice | 18-05-2008 | 19:20 | Link |
16-05 08
In stijl vallen we binnen. Het zweet op onze voorhoofd, de blosjes op de wangen, de adem snel en hoog.
We zijn op tijd. Nog net.
Twee paar pumps staan in de spotlights, wachtend op de warmte van een paar vrouwen voeten.
Zowel mijn pumpjes als die van het zusje bungelen aan de tenen, wachtend op verkoeling van onze vrouwen voeten.
De eerste tonen klinken, de hakken gaan aan en het eerste lachsalvo trekt over de zaal.
En daar blijft het bij.
Eén enkele gier.
Eén enkele schater.
Eén enkele lach.
Maar wel één van anderhalf uur lang.
Een lach die nooit meer op lijkt te houden. Die je pijn in je buik bezorgd en tranen op je wangen. Die je ogen dwingt tot spleetjes en je kaken in een pertinente kramp. Die je steun laat zoeken bij je buur, die ook al lang niet meer rechtop zit. Die je zo hard laat bulderen tot je geen geluid meer maakt.
Anderhalf uur verdwijnt in één adem.
Hikkend rollen we weer naar buiten.
Zelden zag ik zulke leuke Hakken Hijgen.
Alice | 16-05-2008 | 23:54 | Link |
08-05 08
Mijn binnenkant jeukt.
Daar waar je niet bij kan.
Het zijn denk ik mijn botten. Of meer, de onderkant van mijn spieren.
Het deel van een spier dat aan de botzijde zit. En hoe vervelend het
ook is, zelfs met een breinaald is het onbereikbaar.
Het jeukt in vlagen. Soms heel hevig, soms een beetje en heel af en toe kriebelt er niets. Tot ik me natuurlijk bedenk dat het niet jeukt en het spontaan in alle hevigheid weer op komt.
Gelukkig is het niet een echte officieële jeuk. Het is meer een tinteling, een irritatie. En als ik maar lang genoeg vol hou wordt het vanzelf minder.
Uiteindelijk.
Ooit.
En dus neem ik de jeuk voor lief. (en de 1,5 kilo in 4 dagen)
Ik doe het mezelf ten slotte aan...
Moet je maar niet stoppen met roken.
Alice | 08-05-2008 | 22:57 | Link |
06-05 08
Op mijn mat ligt een krantje van een groot internetbedrijf op me te wachten tot ik thuis kom. Een magere versie van het orgineel in dit geval, en spottend genoeg, speciaal voor dames met meer volume.
XX WOMEN is de titel van 'de grootste voor Gróte maten'.
Je hoeft namelijk al lang niet meer in tenten en hobbezakken te lopen enkel omdat je forser bent. Geen vormloze buikenbedekkers meer maar heuze hippe, kekke topjes en shirtjes die je mooie rondingen accentueëren.
Zelfs met een maat meer mag je er tegenwoordig weer zijn.
Bovendien zie je op de catwalk ook steeds vaker een vrouw met meer dan drie gram vet op haar lijf, dus meer mag. Meer móét!
Er is zelfs een speciale dag in het leven geroepen als Anti-Lijn-Dag.
En het is vast geen toeval dat deze samen komt met de de dag dat ik een XX WOMEN achter mijn deur vind.
Er is dus nog hoop voor vrouwen met meer vlees.
Voor vrouwen met een maatje meer.
Voor vrouwen met een echte Gróte maat.
Voor vrouwen zoals ik.
Voor vrouwen met maat 40.
U wist het waarschijnlijk nog niet, maar maat 40 is een Grote maat.
XXWOMEN groot.
Dat is natuurlijk ook vrij logisch.
Als men, tussen maat 34 en maat 60, een lijn moet trekken waar de Gróte maat begint, is maat 40
-telt-u-even-mee?-
exact het midden.
XXWOMEN. De grootste in Gróte maten, vanaf maat 40.
Gesponsord door Sonja?
Alice | 07-05-2008 | 00:00 | Link |
