Willehebbenudirect!
31-03 06
Ik wil van alles... ik wil teveel... ik wil, ik wil, ik wil...
Ik wil dingen die ik niet kan betalen, ik wil dingen die je niet te koop zijn, ik wil dingen en ik wil ze vandaag nog!
Geld, tijd, leuke mannen, laptop, auto, minder werken voor meer geld, laminaat voor op zolder, nieuwe kleren, die coole laarzen, een maatje minder, vaker stappen, eigenlijk gewoon alles...
En dat terwijl ik alles heb wat nodig is.
Je zou kunnen denken dat ik materialistisch ben en ontevreden. Dat het nooit goed is en er dus altijd wat te zeuren valt. Dat ik me achtergesteld voel en verschrikkelijk met mezelf te doen heb. Dat zou je kunnen denken.....
Ik ga zelf liever voor optie twee...
Je moet altijd wat te wensen overhouden.
Langzaam al je wensen vervullen is eigenlijk het beste, want wie wat bewaard heeft wat, maar op dit moment heb ik geen geduld meer! Ik wil alles, en ik wil het nu!
GEVRAAGD:
- auto. 1300,- max. goed onderhouden en moet nog jaaaaaaren mee gaan. Merk, type, kleur etc zijn niet belangrijk.
- laptop: 200,- max. voor simpele ouderwetse spelletjes enzo. geen internet e.d. er op. gewoon... simpel.
- leuke man. zie vorig verhaal.
- alle andere dingen die hier boven genoemd zijn zijn ook zeer van harte welkom!
Graag vandaag nog reageren ivm het snel opraken van de hoeveelheid geduld. (die u ook doneren mag)
Getekend voor het leven
30-03 06Klik-klak-klaar
28-03 06Blont
27-03 06
Volgens de laatste onderzoeken zijn Nederlanders, samen met de Duitsters de slimsten van Europa. Gemiddeld hebben we een IQ van 107 en dat is lang niet slecht... Volgens mijn laatste IQ-test zit ik daar zelfs nog ruim boven, ik mag mezelf dus een slimme meid noemen. Helaas ben ik dan ook soms weer het typische voobeeld van het vooroordeel dat blond en brains niet altijd samen gaan. Afgelopen zaterdag was ik weer hoog blont...
Ik kwam een vriend tegen in de stad die me vertelde zeer binnenkort te gaan verhuizen. Hij is hier vijf jaar geleden komen wonen en is de neef van mijn vroegere dansleraar. Hij komt oorspronkelijk uit Equador en is via Amerika deze kant op gekomen. Keurig een baan, Nederlands geleerd en nu gaat hij dus verhuizen naar Spanje.
“Jeetje joh! Dan heb je eerst Engels moeten leren, daarna vol overgave Nederlands geleerd en nu moet je je weer op Spaans storten!”
Hij keek me wazig aan en begon te lachen. Het duurde zelfs nog even tot ik door had waarom.......
Si.vite
26-03 06Jubileum!
21-03 06Kan het nog brutaler???
21-03 06
Gister avond, tien voor twaalf. Hoog tijd om mn bedje in te gaan. Katten eten geven en uiteraard nog even ledigen voor ik de oogjes dicht doe. Op dat moment wordt er aan de deur gebeld. *Het zal wel belletje trekken zijn, veel te laat voor bezoek.* Gaat de deurbel voor de tweede keer.
Ik neem mn deurbelkletser op met een zeer onvriendelijk "JA?!"
"Ja, hallo, ik woon hier 5 huizen verderop, en nou heb ik een beetje gekke vraag... De moeder van mijn vriendin is net opgenomen in het ziekenhuis met een hartaanval en mijn vriendin heeft per ongeluk alles mee genomen, sleutels, portemonee, alles. Ik moet natuurlijk ook naar het ziekenhuis, maar kan er dus niet komen... Heb jij misschien een buskaart ofzo voor me? Of een tientje ofzo, zodat ik er naartoe kan? Dan gooi ik het morgen weer bij je in de bus...'
Na hem verteld te hebben dat ik echt niets had droop hij eindelijk af maar je houd er een raar gevoel aan over... Waar haalt iemand het lef vandaan om midden in de nacht ergens aan te bellen met een bla verhaal?! Er wordt gewoon gebedeldt aan de deur!!!
In de krant stond laatst ook zo'n verhaal, ze hadden dit geintje al meerdere malen uitgehaald en een hoop centen afgetroggeld. Ik ben er niet in getrapt.
Slapen was er voorlopig ook niet bij... je voelt je helemaal bekeken in je huis. De deurbel laat ik voortaan lekker rinkelen 's avonds laat. Alleen de fam mag aanbellen, en die weten hoe.
Nee... ik vertel niet op welke manier...
Make up your mind!!! I did...
20-03 06Op het juiste moment
19-03 06
Soms gebeurt het gelijk... maar vaak pas achteraf. De momenten dat het op het juiste ogenblik gebeurt zijn om trots op te zijn. Ze zijn zeldzaam, en dus om te koesteren. Als ze lukken worden ze doorverteld, en vaker gebruikt in dezelfde situatie. De één heeft ze bijna altijd, de ander zelden tot nooit. Het juiste weerwoord, de gevatte opmerking, een adrem antwoord of gewoon grappig commentaar. Een kunst op zich.
Sommigen zijn te leuk om
hier niet te delen, dus hier onder een kleine greep uit de familie opmerkingen.
Mocht je zelf nog een geweldig weerwoord of lollig antwoord hebben waar je trots op bent... laat m achter!
“Daar mag u niet parkeren
hoor, dat is een invalide parkeerplaats.”
“Ach #%&@^*, bemoei je met je eigen zaken.”
“Oh! Ik zie het al! In je hóófd invalide!”
Tante E.
(Tijdens het skieen)
“Ga jij maar voor hoor, ik blijf wel achter je. Jij spoort”
“Ik spoor... en jij dus niet?!”
De mama
“Goedemiddag, ik ben op zoek
naar een rood kapje voor mijn scooter”
“Dat kan... wilt u de wolf er ook bij?”
Opa
“Kijk eens wat lief! Een baby hertje!”
“Dat noemen ze nou een dophertje!”
De papa
“Waar heb je trek in
vanavond? Wil je zalm?”
“Ah! Lekker, zalm! Ik zalm, jij zalm, wij zullen ‘m!”
De papa
“Meisje... alles waar ‘te’
voor staat is niet goed. Behalve....?”
“TEQUILLA!!!”
Ik heb er ook wel eens één
Van de leg
17-03 06
Ik ben opgevoed met keurig ABN. Ik zeg koekje en snoepje, en weet het verschil tussen leggen en liggen & kennen en kunnen. Ik ken het, ik kan het en gebruik het in de juiste vorm.
Tot er nieuwe tegels kwamen.
'Die tegels leggen niet zo lekker.'
De twijfel sloeg toe want ze liggen keurig....
Hollandse heerlijkheden
16-03 06
Als ik naar het gemiddelde van mijn vroegere liefdes kijk komt er een aardige doorsnee naar boven: groot, breed, zacht en blond. En ondanks dat ik ze er niet op uitzoek meestal met een iets groter reukorgaan. Hier en daar zit er een officieel bestempeld lekker ding bij, maar het meerendeel is gewoon leuk om te zien. En ik heb ze natuurlijk allemaal erg knap gevonden op een bepaald moment. De meesten worden na de verkering weer ‘gewoon', terwijl anderen nog steeds in mijn ogen zeeeer smakelijk zijn. Dat zijn de ‘echte'...
De echte mannen met juist uiterlijk bedoel ik dan, niet de echte liefdes. Die zit er duidelijk niet tussen, anders was ik nu niet vrijgezel.
Dat juiste uiterlijk is niet op alle punten een vereiste, maar op sommige dingen kan ik niet toegeven. Daar val ik gewoon niet op... Een mager, klein donker harig mannetje kan het helemaal vergeten. Net als mannen met een kleurtje, waar dat kleurtje dan ook vandaan komt. Niet omdat ik geen donkere man zou willen, maar ik vind ze gewoon niet op die manier interessant... en zij mij ook niet trouwens, dus dat komt mooi uit. Er is nog nooit een buitenlands tiepje geweest die interesse in me getoond heeft. Op één grote (brede, zachte) neger na dan. Maar W. is een enorme slettebak die alles grijpt wat hij krijgen kan, dus die telt niet.
Ik val meer op de gezonde Hollandse jongen.
Met groot bedoel ik rond de 1 meter 90, bij breed en zacht hoort minimaal een gewicht van 90 kilo, alle spieren zijn bedekt met een laagje zacht, en alle vormen van blond zijn goed. Bij dit gewicht hoort wel de juiste verhouding... breed boven, smal(ler) beneden. Andersom is geen optie. Lovehandles en enorme bierbuiken vallen niet onder de noemer groot, breed, zacht.
Ex S. heeft zo'n ‘echt' lijf. Om op te vreten. Helemaal zoals ik het hebben wil. Erg jammer dat ik daar dus nooit meer aan mag zitten.
Zelf ben ik ook niet zo magertjes. Ik ben zelf óók zacht. Rond van vorm, genoeg vast te pakken en een kilo of 8 te zwaar voor mijn 1 meter 66. Dat is ook een reden waarom ik graag een grote vent heb... ben graag de kleinste in mijn bed...
Produktinformatie
15-03 06Ik heb al meerdere opmerkingen gehad over de zin: ‘een superzusje met een goed te lezen gebruiksaanwijzing' in mijn info stukje. "Zal ze blij mee zijn!", "Is ook niet aardig!" en andere opmerkingen van gelijke strekking.
Toch valt het allemaal reuze mee...
Allereerst heeft ze een gebruiksaanwijzing, iedereen heeft die. Die van haar moet je wel degelijk goed lezen, anders wordt t nix, maar je moet de klemtoon wel op de juiste plek leggen. Haar gebruiksaanwijzing IS goed te lezen!
Daarom staat het er ook zoals het er staat. Een goed te lezen gebruiksaanwijzing: goed te lezen, maar wel goed lezen!
Actie!
14-03 06
Ik begrijp je niet. Snap er werkelijk geen drol van.
Nou zijn mannen lang niet altijd even simpel te doorgronden, maar jij bent wel erg onduidelijk. Wat wil je nou?
Als je binnenkomt bekijk je me helemaal van top tot teen en terug, je lacht heel lief naar me en ziet de anderen om me heen helemaal niet staan. Je komt met ukkenullige dingen, die ik uiteraard graag voor je doe. Als ik daarna weg loop schijn je me nog een keer van boven tot onder te bekijken vorens zelf om te draaien en weg te lopen.
Je hand brandde door mijn shirt heen en je liet hem zo lang op mijn schouder dat ik m een uur later nog voelde. En dat 3 keer achter elkaar! Niet 1 voorzichtige aanraking, alsof deze per ongeluk zou kunnen zijn, maar 3 hele duidelijke, lange, niet anders te interpeteren, gloeiend hete aanrakingen op mijn schouder.
Ik denk dat ik vrij duidelijk ben, duidelijk genoeg om te laten merken dat ik geinteresseerd ben. Je bent interessant genoeg om uit te willen zoeken of je ook echt zo leuk bent. En dat laat ik dus ook merken. Mensen om me heen valt het ook op, maar het schot voor open doel komt niet, alleen een glimlach en een blik...
Ik weet het, zaterdag was een mutsen actie ten top. Ik wilde wel stilstaan, praatje maken, mijn verleidelijkste glimlach in de strijd gooien, maar mijn benen wilde niet. Ze liepen gewoon door, en er was niets wat ik daar aan kon doen. Gemiste kans...
Ben je niet geinteresseerd of ben je verschrikkelijk verlegen? Ik geloof geen van tweeen. Je doet geinteresseerd, en als je zo verschrikkelijk verlegen zou zijn gebeurt zo'n aanraking ook niet.
Maar ondertussen gebeurt er niets... al weken niet...
Laat me met rust als je me niet moet, doe dan niet alsof.
En anders.... TIJD OM ACTIE TE ONDERNEMEN!!!
Spuigaten
Koffie?
11-03 06Plaatselijk
10-03 06
"Heee Alice! Hoe was je vakantie??? Nog een beetje bruin geworden???"
"Ja hoor, heb een lekker gezond kleurtje gekregen. Maar echt bruin ben ik alleen maar zeer plaatselijk."
"?????"
Sproetjes mensen... SPROETJES!
Mag ik een keertje overslaan?
10-03 06
Gisteren viel de gevreesde uitnodiging weer op de mat. Ieder half jaar krijg ik m, net als vele anderen. Ik sla de uitnodiging het liefst helemaal af, maar het verstand zegt dat ik moet gaan. Je schraapt al je moed bij elkaar en pakt de telefoon om van de uitnodiging een afspraak te maken. Het liefst ga je dan maar gelijk morgen, dan ben je er vanaf, maar vaak mag je pas over een maand komen. Een maand lang wachten op De Gevreesde Dag. Ik moet weer naar de tandarts...
Eigenlijk weet ik zelf niet waar ik me zo druk over maak, want ik heb zelden tot nooit wat. Ik heb 3 vullingen en 2 gebroken kiezen. Links boven, links onder en rechts onder, in dezelfde kies, zit een stevig gat. Het is dus wachten tot rechts boven het ook begeeft want ik gok dat het aan de kiessoort ligt en niet aan mijn poetsen. De twee gebroken kiezen is een heel verhaal apart die ik misschien nog eens zal vertellen, maar vandaag niet. De korte versie: ibuprofen met 2 glaasjes alcohol zijn geen goede combi en ga ik van knock out. Kletter met mijn kin op de stoep en breek 2 kiezen. Een maand vloeibaar moeten eten en nu dus aangeplakt door de tandarts.
De laatste keer dat ik in de beruchte stoel lag (een half jaar geleden dus) moest 1 van de twee kiezen weer aangeheeld worden en nam ze (ik heb een jonge vrouw die erg goed om kan gaan met schijtepoepers zoals ik) gelijk ook even mijn oude vulling onder handen omdat die na 15 jaar toch maar eens vervangen moest worden. Er was al een stukje vanaf, en ach... ik was toch al verdooft aan die kant. Binnen een uur stond ik weer buiten, het deed geen pijn (drie hoeraatjes voor de verdoving!!!) en ik had weer een stralend gebit.
Ik heb het dus opzich best getroffen met mijn tanden. De enige rebel in mijn verder mooie rijtje is mijn voortand een beetje dichter bij de buitenwereld staat dan de rest. De kleur van mijn tanden is prima, en mijn glazuur enorm hard. Dat geeft trouwens voor- en nadelen... een gaatje krijg ik niet zo snel, vanwege dat harde. Maar als ik er 1 heb is dit gaatje voor de tandarts bijna niet te vinden. "Deze kies heeft een gaatje, ik weet t zeker." Poeren met zn haakje, koude lucht er op. "Nee hoor, ik kan niets vinden. Hij zal een beetje gevoelig zijn. Ik maak m even wat gladder dan zal je minder last hebben." Dus met zijn boortje aan de slag om mijn Grand Canyon groeven gladder te maken. "Zoooo... bijna klaar...." WHAF! Met zn boor volledig door mijn glazuur in mijn verder weggevreten kies. "Goh... er zit toch een gaatje!" "DAF ZEI IK TOF?! AU!!!"
Dezelfde tandarts vond het 6 jaar geleden al een goed plan mijn verstandkiezen weg te halen terwijl ze op een halve milimeter na nog volledig in mijn kaak zitten. Ze zouden wel eens lastig kunnen worden. Ik werd ook lastig... Ik voel ze niet, je ziet ze niet, ze irriteren niet en er wordt niet gegraven in mijn kaak! Ze gaan er pas uit als ze volledig zichtbaar zijn, en niet eerder. ‘We' zouden over een half jaar wel kijken hoe t er voor stond.
De halve milimeter zijn er inmiddels 2 geworden, dus voorlopig geen gegraaf in mijn kaak, maar ik heb nog een zwakke kies die moet...
Die afspraak moet ik binnenkort dus maken, maar ik wil niet!!! Ik heb nog niet genoeg moed verzameld om ze te bellen. Voorlopig blijft het bij een uitnodiging...
Overvol
08-03 06
Het borrelt en het pruttelt. De hele dag, de hele nacht. Kan er niet van slapen. Soms moet het weg uit mijn hoofd en knalt het er uit, maar vaak blijft het op zijn plek en is er geen beweging in te krijgen. Er zit te veel rotzooi in mijn hoofd.
Ga er uit! Nou is het genoeg! Alles weg en leeg beginnen. Met een fris hoofd ’s ochtends opstaan, diep inademen en blij de dag tegemoet. Helaas, voorlopig even niet. Het zit waar het zit en zal moeten slijten.
Ik ben ook niet de enige die er last van heeft. Sommigen om me heen hebben er net zo last van als ik, dan wel last in hun eigen hoofd, dan wel last van mijn overvolle hoofd. Doodmoe wordt je er van. En als het nou erg genoeg is blijf je gewoon thuis. Diep onder de wol tot je hoofd weer helder is, maar zo erg is het lang niet. Het is alleen maar lastig en vervelend...Ben zo verkouden!!! Snirf!
Bla, bla
6-03 06
Ik ben niet zo’n prater. Als je t juiste onderwerp aansnijd klets ik de oren van je kop, maar een echte prater ben ik niet. Ik luister meer. Als het interessant is dan...
Er zijn mensen die praten om het praten. Ze vinden het geweldig om zichzelf te horen, of proberen nare stiltes op te vullen of te vermijden. Ze zeggen over het algemeen oninteressante dingen, die nergens over gaan, die niet aansluiten bij het onderwerp of gewoon irritant zijn. En als je pech hebt vertellen ze diezelfde dingen ook nog meerdere malen.
Zo’n vriendje heb ik ooit gehad, voor eventjes dan. Het was echt een lekker ding om te zien. Lekkere kop, goed haar, mooie glimlach, goed lijf... Helaas zat er niets in dat mooie koppie. De onzin die dat jong uitkraamde! Zo wist hij niet waar Wenen lag... hij was nooit zo goed in wiskunde!!! En stil zijn kon hij niet. Op de meest onzinnige momenten riep hij uit het niets ‘Hé Al!’. Altijd in combinatie meet een klap op mn been. Tijdens een film (houd je waffel ik kijk naar de film!), uit eten (mond dicht als je eet!) en elk ander moment dat er langer dan 20 seconden een stilte viel. Hoog tijd dus om hem in te ruilen voor een beter exemplaar.
Op vakantie kom je ook altijd praters om het praten tegen, deze ski vakantie niet uitgezonderd. Het mutsje uit de bus bijvoorbeeld, onzin, onzin, bla bla bla. En dat de hele dag door. Een vrouw uit het klasje, lief mens, maar zo verschrikkelijk oninteressant. Sterkte aan de mensen die bij haar aan tafel moesten zitten! Onze tafelgenoten waren gelukkig heel erg gezellig. S. en A. kwamen bij ons aan tafel en het was eigenlijk gelijk goed. Broer en zus, 19 en 17, ontzettende lachebekkies, geïnteresseerd en met leuke verhalen. Een gelukkie dus!
Dat stille heb ik trouwens van mijn vader. Die is ook niet zo’n prater. We zijn soms echt een heel gezellig stel samen! Hij zwijgt, ik zwijg. Mijn vader heeft net als ik een hekel aan mensen die praten om het praten. Vertel iets interessants, of vertel niks. En niet alle stiltes zijn ongemakkelijk!
Als mijn vader iets zegt dan zijn er twee mogelijkheden, het is interessant of het is grappig. Dat soort mensen heb ik veel liever om me heen.
En soms ben ik er zo een. Interessant en grappig. Maar vaker ben ik stil... Hoewel... vandaag duidelijk dus niet...
Bergbedwingen
Drie jaar geleden ben ik aangestoken met het ski-virus door mijn toenmalige vriend. Met een grote groep mee als enige latten onbenul. In een klasje met Nederlandse leraar het Grote Glijden proberen onder de knie te krijgen was leuk, gezellig en vooral verschrikkelijk zwaar.
Niet wetende of ik skiën leuk zou vinden, heb ik alles geleend, met het gevolg dat ik de berg af gleed als een zwart michelinvrouwtje. Stevig ingepakt, want het is koud boven, de laatste dag naar beneden gepraat door ex-vriend S. en beste vriend B. die allebei geweldig kunnen skiën, om daar knalrood en druipend van het zweet beneden mijn staande ovatie in ontvangst te nemen. Bloedheet, trots en moe keek ik naar boven... “deze berg heb je toch maar mooi bedwongen!”
Dit jaar zat ik ook weer in een klasje. Leuk, gezellig en veel minder zwaar. In de ochtend met de uit Nederland meegebrachte leraar de berg af en ’s middags zelf skiën. Na het voorskiën moest ik eigenlijk een klasje lager, maar ik wil natuurlijk wel bij de mama in het groepje! Dus ondanks dat de anderen al vele jaren meer ervaring hadden mocht ik t proberen. En het ging wonderbaarlijk goed! De eerste twee dagen hing ik er nog achteraan, maar daarna kwam ik net zo soepel en mooi de berg af als alle anderen. Schouderklopjes en complimentjes in overvloed en niet alleen maar van mijzelf!
Tot ik natuurlijk onderuit ging! Mijn god, wat een dreun! KLABAM! Daar ging ik. En op het moment dat ik val denk ik “Ik breek nu mijn benen, het is wachten op de krak”. Gelukkig kwam die niet en ben ik nog steeds heel. Mijn aller eerste ervaring met onderuit op volle snelheid. Niet leuk, niet gezellig, heel zwaar en de sneeuw zat tot in mijn onderbroek...Na eerst alles gecontroleerd te hebben op breuken en andere onaangename plekken mijn ski’s weer onder gedaan en het laatste stukje naar beneden geprut. Ik heb nog een half uur boven mijn enorm verdiende choco met slagroom verdwaast voor me uit gekeken van de schrik.
Toen ik de volgende ochtend met klasje weer de berg op ging was al mijn eerdere zelfvertrouwen volledig verdwenen. Met knikkende knieën glibberde ik de piste op... op weg naar twee gebroken benen. Gelukkig begon leraar Henk met een zacht blauwe piste om in te komen, maar de tweede keer dat we deze piste deden, om het ‘echte carven’ te leren ging ik, al was het veel minder hard, weer onderuit. KLENG! En toen was het op, over, uit, klaar. De paniek sloeg toe en de tranen sprongen in mijn ogen. Zacht snikkend heb ik me weer bij mn klasje gevoegd en ernstig getwijfeld of ik nog wel verder wilde. De choco met slagroom lonkte. “Als je nu stopt, durf je dus nooit meer... dus tanden op elkaar en doorgaan Alice!!!” Maar je ogen zijn nat, waardoor je bril beslaat, zodat je niks ziet, dus wordt de paniek groter, waardoor je ogen natter worden, en je bril beslaat en je nog minder ziet tot de paniek zijn hoogtepunt bereikt en je luid huilend halverwege de berg pas na een peptalk van Henk weer verder durft. Bloedheet, met een knalrood hoofd en druipend van het zweet en de tranen heb ik beneden aan de berg omhoog gekeken en gedacht “deze berg heb ik toch maar mooi bedwongen’.
En daarna nog 2 keer die dag.
Zijn we er al?
Als je een 15 jarig meisje
bent en zonder je mama en papa op vakantie mag, slaan de stoppen door. Je duikt
met je vriendinnetjes op de achterbank van de bus en zodra je binnen bent gaan
alle remmen los. Vooral als er ook nog 15 jarige jongetjes zijn... compleet
feest!
Je trekt je niets aan van
medereizigers, luistert niet naar de chauffeur, die meldt niet van de
opruimdienst te zijn en slaat geen acht op het dringende verzoek van de
reisleiders je na half 1 eindelijk rustig te houden. Je portable mp3 speler met
spiekers speelt iedere 30 seconden aan ander kabonk nummer, en de ontdekking
dat je armbanden rinkelen geeft genoeg plezier om tot minimaal 3 uur ‘s nachts je arm te bewegen.
Mensen die hier iets van
zeggen zijn zeikers en ouwe lullen, en dat het 5 jarige meisje 3 stoelen voor
je niet kan slapen... who cares! JIJ zit is de bus naar
Oostenrijk, JIJ hebt het leuk, JIJ hebt het gezellig en de rest stikt maar in
zijn irritatie. Het is alleen wel heel vervelend als de rest van de bus niet
reageert als je heel hard roept dat iedereen stil moet zijn omdat JIJ wilt
slapen.
Wat zijn al die anderen toch
asociaal als je 15 bent...
